تابش خیره کننده در مشاهده نور درخشان مانند نور مستقیم یا منعکس شده خورشید یا نور مصنوعی مانند چراغهای جلو اتومبیل در شب مشکل دارد. به همین دلیل برخی از اتومبیل ها دارای آینه هایی با عملکردهای ضد تابش اتوماتیک هستند.
تابش خیره کننده ناشی از نسبت قابل توجهی درخشندگی بین کار (آنچه در حال بررسی است) و منبع تابش تابش است. عواملی مانند زاویه بین کار و منبع تابش خیره کننده و انطباق چشم تأثیر بسزایی در تجربه تابش خیره کننده دارد.
تابش خیره کننده را می توان به دو نوع تقسیم کرد: درخشش ناراحتی و درخشش معلولیت. تابش خیره کننده ناراحتی منجر به تمایل غریزی به دور از منبع نور روشن یا مشکل در دیدن یک کار می شود. تابش خیره کننده ناتوانی در بینایی اجسام را مختل می کند بدون اینکه لزوماً باعث ناراحتی شود. این می تواند به عنوان مثال هنگام رانندگی به سمت غرب در غروب آفتاب ایجاد شود.
تابش خیره کننده ناتوانی غالباً در اثر بازتاب نور در لبه چشم ایجاد می شود و تضاد بین کار و منبع تابش نور را کاهش می دهد تا جایی که نمی توان آن کار را تشخیص داد. هنگامی که تابش خیره کننده آنقدر شدید است که بینایی کاملاً مختل شده است ، گاهی اوقات به آن خیره کننده گفته می شود.

